Αυτοφθορισμός και παραθυρεοειδείς σε ασθενή μας με καρκίνο θυρεοειδούς και εκτεταμένη λεμφαδενική διασπορά

ΛΕΜΦΑΔΕΝΙΚΕΣ ΜΕΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΤΟ ΘΗΛΩΔΕΣ ΚΑΡΚΙΝΩΜΑ ΘΥΡΕΟΕΙΔΟΥΣ –ΚΛΙΝΙΚΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΥΠΕΡΗΧΟΓΡΑΦΗΜΑΤΟΣ

Το υπερηχογράφημα τραχήλου είναι η αρχική και πιο σημαντική μέθοδος απεικόνισης για τους ασθενείς που παρουσιάζονται με όζο θυρεοειδούς όπως επίσης και την μετεγχειρητική παρακολούθηση των ασθενών που έχουν υποβληθεί σε επέμβαση για καρκίνο θυρεοειδούς. Το υπερηχογράφημα υψηλής ευκρίνειας μπορεί να ανιχνεύσει την ύπαρξη μεταστάσεων στους λεμφαδένες του τραχήλου σε ένα πολύ υψηλό (15 – 20 %) ποσοστό ασθενών με θηλώδες καρκίνωμα θυρεοειδούς (PTC, Papillary Thyroid Cancer). Χάρη στις τεχνικές βελτιώσεις της υπερηχογραφίας, είναι σήμερα δυνατή η ανίχνευση παθολογικών λεμφαδένων μεγέθους ακόμη και 2 – 3 mm. Το υπερηχογράφημα είναι μία φθηνή εξέταση, ευρέως διαθέσιμη στην κλινική πράξη, δεν εκθέτει τον ασθενή στις βλαπτικές δράσεις της ακτινοβολίας και μπορεί εύκολα να επαναληφθεί. Έχει αποδειχθεί ότι τα αποτελέσματα του λεπτομερούς υπερηχογραφήματος μπορεί να αλλάξουν το είδος της χειρουργικής επέμβασης που σχεδιάζεται να εκτελεστεί σε ένα πολύ υψηλό ποσοστό των ασθενών με καρκίνο θυρεοειδούς (μέχρι και 40 %), καθώς η απεικόνιση στο υπερηχογράφημα παθολογικών λεμφαδένων επιβάλλει την εκτέλεση και ταυτόχρονου λεμφαδενικού καθαρισμού στον ίδιο χρόνο με την θυρεοειδεκτομή (διαφορετικά, η απλή θυρεοειδεκτομή στις περιπτώσεις αυτές θεωρείται ανεπαρκής [λάθος] επέμβαση). Τα δεδομένα αυτά καθιστούν εμφανή την πολύ μεγάλη σημασία του λεπτομερούς υπερηχογραφήματος του τραχήλου στον ασθενή με όζο θυρεοειδούς, που θα πρέπει να περιλαμβάνει – εκτός της απεικόνισης του θυρεοειδούς – και τον έλεγχο των λεμφαδενικών διαμερισμάτων του τραχήλου από το επίπεδο ΙΙ μέχρι το επίπεδο VI. H εμπειρία του γιατρού που εκτελεί το υπερηχογράφημα είναι αυτονόητη. Ιδανικά, το υπερηχογράφημα του τραχήλου θα πρέπει να γίνεται από απεικονιστή έμπειρο και με ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην απεικόνιση του τραχήλου, προκειμένου να μην διαφύγουν της προσοχής ύποπτοι μη ψηλαφητοί λεμφαδένες. Η ευαισθησία του υπερηχογραφήματος στην ανίχνευση λεμφαδενικών μεταστάσεων στους ασθενείς με PTC είναι μεγαλύτερη (~ 95 %) για τα πλάγια διαμερίσματα του τραχήλου (ΙΙ έως και V) και μικρότερη για το κεντρικό διαμέρισμα (VI) (~ 55 %), καθώς το κεντρικό διαμέρισμα καλύπτεται από τον αντίστοιχο λοβό του θυρεοειδούς (δεξιά και αριστερά). Το γεγονός αυτό προτείνεται σαν ένα επιπλέον στοιχείο από όσους υποστηρίζουν  τον προφυλακτικό κεντρικό λεμφαδενικό καθαρισμό στους ασθενείς με PTC σαν τακτική ρουτίνας. Η παρουσία μεταστάσεων σε ύποπτο λεμφαδένα μπορεί να επιβεβαιωθεί με την υπερηχογραφικά καθοδηγούμενη παρακέντησή του με λεπτή βελόνη (FNA) . Θα πρέπει εντούτοις να τονιστεί ότι η FNA στις περιπτώσεις αυτές συνοδεύεται από πολύ υψηλό ποσοστό ψευδώς αρνητικών αποτελεσμάτων (έως 25 %). Η αξονική ή μαγνητική τομογραφία ενδείκνυται σε επιλεγμένες περιπτώσεις ασθενών με PTC όπως π.χ. όταν υπάρχει υπόνοια για την ύπαρξη λεμφαδενικής διασποράς είτε στους λεμφαδένες του ανώτερου μεσοθωρακίου (επίπεδο VII) ή όταν υπάρχουν αρκετοί πολύ μεγάλου μεγέθους διογκωμένοι τραχηλικοί λεμφαδένες στα κατώτερα όρια του τραχήλου (επίπεδα VI ή IV) που λόγω μεγέθους καταδύονται στο ανώτερο μεσοθωράκιο πίσω από το στέρνο ή πίσω από την κλείδα). Στις περιπτώσεις αυτές το υπερηχογράφημα δεν μπορεί να βοηθήσει στην απεικόνιση των λεμφαδενικών αυτών μεταστάσεων και η ακριβής γνώση της μεσοθωρακικής επέκτασης /διασποράς της νόσου μπορεί να βοηθήσει σημαντικά στο σωστό σχεδιασμό της επέμβασης.